Perfecte European Finals eindigen voor MPM-coureur Marc Meihuizen met een enorme kater
Dinsdag 09 september 2014
  • Santa Pod (Engeland), 9 september 2014 – Tijden onder de zes seconden, een derde kwalificatiepositie en een met goed rijden dik verdiende plaats in de finale. Kort na de start van deze beslissende run leek MPM-coureur Marc Meihuizen zelfs regelrecht op weg naar de eindoverwinning in de Pro Modified klasse tijdens de European Finals op Santa Pod. In een fractie van een seconde veranderde het droomweekend in een nachtmerrie toen de Pontiac plotseling uitbrak en hard met de zijkant tegen de muur belandde. In plaats van een zekere overwinning en de bijbehorende trofee, sloten Meihuizen en zijn JWR Racing het seizoen nu af met een flinke schade. “Ontzettend zuur is dit. Als team en rijder hebben we het hele weekend niets fout gedaan, maar opeens was er geen houden meer aan”, aldus runner-up Meihuizen, die met een zesde plaats opnieuw de hoogst geklasseerde Nederlander in de eindstand van het FIA Europees Kampioenschap werd.

    De European Finals op Santa Pod Raceway vormden de afsluiting van het vijf races omvattende FIA Europees Kampioenschap Drag Racing. Na de goede baan van Tierp Arena, waar MPM-coureur Marc Meihuizen weer zijn snelheid bewezen had, lag ook de Engelse strip er goed bij en leken, zeker gezien de ideale weersomstandigheden, snelle tijden mogelijk. Op goede banen kan de sterke JWR Racing ’68 Pontiac Firebird zijn vermogen echt kwijt en dus zagen Meihuizen, crewchief Joeri Woudenberg en het team de kwalificaties met vertrouwen tegemoet.

    En terecht zoals al vlug bleek want in de eerste kwalificatierun snelde Meihuizen meteen naar een tijd van 6,05 seconden, om daar later op de dag nog een 5,983 seconden aan toe te voegen. Weer dook de MPM-coureur daarmee onder de magische 6-secondengrens en bewees opnieuw tot de snelste Pro Mod-rijders van Europa te behoren. Met deze tijd sloot Meihuizen de eerste kwalificatiedag in het uit 19 auto’s bestaande veld als tweede af. Ook op de tweede dag was de ’68 Pontiac Firebird met tijden van 6,09 en 6,08 seconden voor in het veld te vinden en bewees snel en constant te zijn. Toch was de MPM-coureur niet helemaal tevreden, want hij wist dat het nog beter had gekund. “Een 5,8 seconden moet gewoon mogelijk zijn. Er zit nog zoveel meer in. Aan het eind van de eerste versnelling hebben we nog last van tyre shake. Als we dat opgelost krijgen, duiken we onder de 5,9 seconden”, aldus Meihuizen. Omdat een andere rijder net onder de tijd van de Nederlander wist te komen, beëindigde Meihuizen de kwalificaties op een derde plaats.

    In de eerste eliminatieronde maakte Meihuizen duidelijk dat hij op ‘raceday’ de te kloppen man was. In de snelste tijd van de dag (5,941 seconden) en de tweede tijd van het gehele evenement, reed de MPM-coureur naar de overwinning. In de kwartfinale wachtte vervolgens de snelle Zweed Roger Johansson. In een spannende run waarin Meihuizen zowel in reactietijd als in ‘rijtijd’ (6,05 tegen 6,06 seconden) sneller was dan zijn tegenstander, plaatste de JWR Racing-piloot zich voor de halve finale, om daarin vervolgens ook af te rekenen met Andy Robinson, de nummer twee uit de kwalificaties.

    In de finale wachtte vervolgens de confrontatie met de net gekroonde nieuwe FIA Europees kampioen Mattias Wulcan. Hoewel de ’68 Pontiac van de Nederlander in de halve finale al geplaagd werd door tyre shake, lukte het Meihuizen om daar ‘doorheen’ te rijden en dus ging het team vol vertrouwen de finale in. Bij de start leek de race al gewonnen, want met een veel betere reactietijd lag Meihuizen meteen een paar meter voor. Kort daarna trad echter tyre shake op. Meihuizen leek de uit balans rakende auto goed op te kunnen vangen, totdat de Pontiac plotseling nog een sprong opzij maakte. Correctie was niet meer mogelijk en met een harde klap belandde Meihuizen met de zijkant tegen de muur en rolde richting de finish.

    Uiteraard ging de winst daarmee naar Wulcan. Meihuizen bleef volledig ongedeerd bij de crash, maar met de JWR Racing Pontiac was het heel wat minder goed gesteld. Aan de buitenkant was het geschaafde en gescheurde bodywork het eerste dat opviel, maar een kleine inspectie leerde al snel dat de meest kostbare schade onderhuids zat. Wat de mooist denkbare afsluiting van het seizoen had moeten worden, eindigde daarmee met een enorme kater. “We hebben als team en rijder niets fout gedaan en opnieuw aangetoond in de top twee thuis te horen. We hadden de wedstrijd kunnen winnen, maar letterlijk in één klap is het dan over. Heel erg zuur”, aldus Meihuizen. De Nederlander nam bij de prijsuitreiking gewoon als runner-up op het podium plaats, maar wist dat hij eigenlijk een trede hoger had kunnen staan.

    Voor MPM-coureur Meihuizen en zijn team JWR Racing zit het seizoen er nu op. In de komende weken zal bekeken gaan worden wat de werkelijk schade aan de ’68 Pontiac is en hoe dit gerepareerd kan worden. Met een zesde plaats in de eindstand eindigde Meihuizen opnieuw als hoogst geklasseerde Nederlander in de Pro Modified klasse, de sterkst bezette en meest internationale klasse van het FIA Europees Kampioenschap Drag Racing.
    Tekst & foto's: Remco Scheelings
movingthingsforward